Jutro będzie za późno

powrót

WIESŁAWA SUJKOWSKA „JUTRO BĘDZIE ZA PÓŹNO”
Kujawsko-Pomorski Impresaryjny Teatr Muzyczny w Toruniu

reżyseria: Agnieszka Płoszajska
aranżacje muzyczne: Jędrzej Rochecki
scenografia i kostiumy: Ewelina Miąsik

obsada: Aleksandra Lis

 

Od Teatru:
Wiera Gran, a właściwie Weronika Grynberg, była polską piosenkarką, aktorką kabaretową i filmową. Jej kariera zaczęła się przypadkowo. Śpiewającą za kulisami kabaretu Paradis w Warszawie Wierę usłyszeli koledzy muzycy i namówili ją do występów przed szeroką widownią. Szybko zdobyła przychylność zarówno widzów, jak i prasy – według jednej z recenzji z 1936 r., Gran była „jedną z większych atrakcji Paradisu”. Piękna artystka, obdarzona orientalnymi rysami i matowym kontraltem wykonywała w warszawskich kabaretach piosenki o miłości, których do wybuchu wojny nagrała aż 60 (na 28 płytach). Od wiosny 1942 r. śpiewała w Café Sztuka w warszawskim getcie. Do końca życia odpierała zarzuty, że wyjście z getta okupiła kolaboracją z gestapo. Pragnienie oczyszczenia się z pomówień przybrało u niej formę obsesji. Los pieśniarki wciąż fascynuje twórców. Sztuka Wiesławy Sujkowskiej opowiada o artystce już na skraju życia, która robi remanent z tego, co przyszło jej przeżyć. Ale nie jest to smutna opowieść zgorzkniałej kobiety, której się „nie poszczęściło”. Tekst, często oparty na nagranych wspomnieniach samej Wiery, to znakomite, czasem dowcipne, czasem złośliwe i ironiczne refleksje nad życiem, nad światem, nad wartościami, którym jesteśmy wierni. A wszystko przeplatane niezapomnianymi przebojami Wiery. Niezwykły spektakl wywołujący uśmiech zadumy.

 

Reżyserka […] prowadzi aktorkę z wielką precyzją, ale także kobiecą delikatnością, wyczuciem i zarazem siłą: Ola Lis nie znajduje się na jednej scenie, jak to ma miejsce w wielu monodramach – a ma je zwielokrotnione. Swe piosenki śpiewa, a to na podeście z mikrofonem, a to na czerwonym dywanie, gdzie jak na wybiegu dla modelek zaczepia publiczność, czy wreszcie w kawałku domu przy drewnianej ścianie, w którym może znaleźć moment wyciszenia, gdy jest już stara. W każdym z tych miejsc obserwujemy momenty magiczne: jak choćby ten z dyktafonem i skargą (oryginalnym głosem Gran) na samotność oraz „gnicie w brudzie i ciemności”. To bardzo boli, przecież tak nie znosiła piosenki („Ciemna noc”), którą w dzieciństwie nuciła jej matka (w spektaklu śpiewa ją z offu Paulina Grochowska). […] Być może ten monodram powinien nosić identyczny tytuł jak ostatni film Eugeniusza Bodo „Za winy niepopełnione”? Może być o nim jeszcze głośno, z różnych powodów – […] przede wszystkim z tego, że jest tak przejmująco LUDZKI.

Aram Stern, „No cóż, Gran – Mann, różnica niewielka”, www.teatrdlawas.pl

 

21.03.2018, ŚRODA, GODZ. 17:00, SCENA MARGINES, czas trwania - 1:15h

Cena biletu: 50 zł

powrót
© Copyright 2015 by Teatr Jaracza | All right reserved
Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, ul. 1 Maja 4, 10-118 Olsztyn, tel. 89 527 58 59
Projekt i wykonanie: Artneo.pl